Takip davranışı ne zaman gerçekten değiştirir, ne zaman değiştirmez

Bir yıldır dürüstçe veri tutan birine bunun ne değiştirdiğini sorun. Çoğunlukla şuna benzer bir yanıt duyarsınız: “Veriler davranışımı pek değiştirmedi. Neyi fark ettiğimi değiştirdi.” Eğer uykunuzu, odaklanmanızı veya hafta içi enerjinizi bir takipçinin düzelteceğine inanarak geldiyseniz bu yanıt tatmin etmez. Aynı zamanda üretkenlik üzerine yazılanların çoğunun kabul etmeye yanaşmadığı kadar gerçeğe yakındır.

Bu yazı dürüst versiyon: takip ne zaman gerçekten davranışı değiştirir, ne zaman yalnızca dikkati değiştirir, ne zaman geri teper, ve birkaç ay dikkatli kayıt tuttuktan sonra gerçekçi olarak ne bekleyebilirsiniz.

Geleneksel hikmet ve büküldüğü yer

“Ölçülen yönetilir” çoğumuzun miras aldığı cümle. Yarısı doğru.

Bir şeyi ölçtüğünüzde onun farkına önceden olmadığınız biçimde varırsınız. Bu farkındalık bazen davranışı değiştirir, bazen değiştirmez. Slogan iki sonucu tek başlığa indirir. Sorun, ölçmenin tek başına işi göreceğini beklediğinizde başlar. Ölçüm bir girdidir; dikkatle, dürüst bir okumayla ve genellikle kontrol ettiğiniz bir şeydeki küçük bir değişimle birleşmek zorundadır. Bunlar olmadan ölçüm orada öylece durur, kesin ve etkisiz.

Takip gerçekten yararlıdır. Sadece sloganın söylediğinden daha dar ve daha sessiz biçimlerde yararlıdır.

Takip ne zaman gerçekten davranışı değiştirir

Kayıt tutmanın yaptığınızı değiştirdiği, bazen birkaç gün içinde değiştirdiği gerçek durumlar vardır. Ortak bir yapıları vardır: ya veri seçim anına iner ya da kendinize anlattığınız bir hikâyenin tersini söyler.

Kayıt tutma eyleminin sizi anlık olarak bilinçlendirmesi

Saat 17:00’de üçüncü kahveyi koymak üzeresiniz. 14:00’deki ikinciyi kaydetmek için Loggr’ı açıyorsunuz ve alana uzanmanın küçük hareketi soruyu önünüze koyuyor. Bu üçüncü kahveyi gerçekten istiyor muyum, yoksa otomatik pilotta mıyım? Bazı günler yine de içersiniz. Bazıları içmezsiniz. Her halükârda, hareket yeniden bir seçim oldu.

Verilere bakmak zorunda bile kalmadığınıza dikkat edin. Müdahale kayıt eyleminin kendisiydi. Takip davranışı bu yolla değiştirir ve bu yol en az değerin biliniği yoldur, ayrıca arka planda otomatik takip eden uygulamaların davranış açısından kulağa geldikleri kadar yararlı olmamasının nedeni budur. Kayıt sürtünmesi değerin parçasıdır, çünkü sürtünme duraklamayı yaratır.

Verilerin hiç fark etmeyeceğiniz bir şeyi ortaya çıkarması

“Altı saatten az uyuduğum günler öğleden sonram hep kötü.” Uykunun önemli olduğunu muhtemelen biliyordunuz. Eşiğin bu kadar keskin ya da bu kadar tutarlı olduğunu bilmiyordunuz. Örüntü görünür hale gelince, öğleden sonra planınız değişir. Berrak kafa isteyen toplantıyı başka güne taşırsınız, bir önceki gecenizi korursunuz veya kısa bir geceden sonra 14:00 sonrası saatlerden beklentinizi düşürürsünüz.

Buradaki davranış değişikliği küçük ve somut. “Sonsuza dek daha iyi uyuyacağım” değil. Sadece: “Az uykulu öğleden sonraları farklı yöneteceğim, çünkü artık maliyetlerini biliyorum.”

Verilerin kendinize anlattığınız bir hikâyeyi yalanlaması

“Ben gece kuşuyum, beş saatte iyi çalışırım” klasiktir. “16:00 sonrası kafein uykumu bozmaz” da öyle. Bu tür hikâyeler seçici hafıza sayesinde yaşar. Aksini gösteren sekiz haftalık dürüst veriye nadiren dayanır.

Köklü bir inanç verilere çarpıp kırıldığında davranış değişikliği ani olabilir. Veriler büyülü olduğu için değil, hikâye taşıyıcı parça olduğu için. Hikâyeyi çıkarın, davranış zaten hareket etmeye hazırdı.

Takibin görmediğiniz bir kaldıraç noktasını açığa çıkarması

“Çarşamba aylardır tutarlı biçimde en kötü günüm.” Bu bir bulgudur. Neyi düzelteceğinizi söylemez, ancak nereye bakacağınızı söyler. Belki salı akşamında bir şey vardır. Belki toplantı takvimi. Belki korkmayı öğrendiğiniz tekrarlayan bir iş. Örüntü olmadan kötü çarşamba gürültü gibi geliyordu. Örüntüyle çekecek bir ipiniz var.

Takip ne zaman davranışı değiştirmez

Bu liste ilki kadar önemli ve daha sık atlanır. Dikkatli kaydın yararlı tanım üretip hiçbir davranışsal kayma üretmediği dürüst durumlar vardır ve bu pratiğin başarısızlığı değildir.

Davranışı verinin yakalamadığı bir şeyin yönetmesi

İş stresi kolay örnek. Her salı 09:00 toplantınız zorsa ve mood alanınız 4’te kalıyorsa, hiçbir uyku, egzersiz veya kafein kaydı bunu gün yüzüne çıkarmaz. Neden veri kümesinin dışındadır. Tahmin edebilirsiniz, ama veri ölçtüğünüz şeylere işaret etmeye devam eder, toplantıya değil.

Takip davranışı yalnızca neden ölçtüğünüz bir yerde, ya da yeterince yakın olduğunda hareket ettirir. Veri kümesinin dışında yaşayan nedenler görünmez kalır, ne kadar alan eklerseniz ekleyin.

Cevabı zaten bildiğinizde

Şaşırtıcı biçimde sık bir bulgu: veri sezdiğinizi doğrular. “Egzersiz yaptığım günler ruh halim daha iyi.” Çoğu kişi bunu başlamadan biliyordu. Doğrulama dürüsttür, ama yeni bilgi değildir ve yeni olmayan bilgi nadiren davranışı değiştirir. Kötü günlerde egzersiz yapmamanızın nedeni kanıt eksikliği değildi. Başka bir şeydi.

Bu sorun değil. Doğrulanan inançlar kişisel analitiğin normal çıktısıdır, değerin parçasıdırlar, israf değil. Sadece çarpıcı önce-sonra hikâyeleri üretmezler.

Gereken değişim veri değil, kararlılık olduğunda

Yüksek güvenle düşük enerji saatlerinizin 14:00 ile 16:00 arası olduğunu bilebilirsiniz. Bunu gösteren sekiz haftalık veriye sahip olabilirsiniz. Ve yine de o saatlere toplantı koymaya devam edebilirsiniz, çünkü “hayır” demek zordur, çünkü takvim ortaktır, çünkü isteyen patronunuzdur. Engel farkındalık değildir. Yapmadığınız bir konuşma ya da tutmadığınız bir sınırdır.

Takip hayatın daha sert, veri-dışı kısımlarının yerini almaz. Gereken değişim küçük bir kararlılık parçasıysa, veri kararlılık ortaya çıkana kadar bekler. Bazen bu yıllar alır. Veri sabırlıdır.

Takip ne zaman geri teper

Dürüst versiyon bunu da içermeli. Yararlı bir pratiği daha kötüsüne çeviren belirli başarısızlık biçimleri vardır.

Seri oyunlaştırma

Seri sayaçları ilk birkaç hafta işe yarar, sonra sessizce zarar vermeye başlar. Davranış “meditasyon yapmak” olmaktan çıkıp “seri kopmasın diye bir şey yapmak” olur. Metrik amaç haline gelir. Bunu seriler olmadan alışkanlık takibi yazımızda ayrıntılı olarak parçalara ayırdık; kısa versiyonu, seri için optimize eden her özelliğin hem veriyi hem de çoğu zaman alışkanlığı bozduğudur.

Aşırı kayıt, hayatı bir ölçme egzersizine çevirir

Yirmi alan, günde üç hatırlatma, kendi hayatınızın peşinden koşma hissi. Bunu sürdürülebilir pratik üzerine tükenmişlik olmadan quantified self yazısında ele aldık. Kayıt, geri verdiği değerden uzun sürmeye başlayınca, pratik yararlıdan tüketiciye döner. İnsanlar bırakır, genelde dördüncü ay civarında.

Korelasyonu neden olarak okumak

“12 bardak su içtiğim günler ruh halim daha iyi, o halde 12 bardak içmeliyim.” Korelasyon gerçektir. Neden bir sıçramadır. Asıl gözlem tesadüf, üçüncü bir değişken (sakin günler aynı zamanda su günleri) veya ters nedensellik (sakin günler şişeyi hatırlamak daha kolaydır) olabilir. Sıçrama üzerine eylem yanlış yönlenmiş değişikliklere yol açar. Daha geniş okumamız kişisel veride korelasyon vs nedensellik yazısında.

Yanlış metriği takip etmek

Çıktı “mutluluk” ise hiçbir girdi alanı temiz bir cevap vermez. Çıktı çok bileşik, ölçüm çok belirsiz, günlük varyans çok yüksek. “Yaratıcılık”, “üretkenlik” ve aslında tek etiket altında bir paket olan her çıktı için aynı şey geçerli.

Çözüm daha dar çıktıları takip etmektir. Saat 15:00 enerjisi. Sabah bloğunda odaklanma. Pazar akşamı ruh hali. Dar çıktılar veriye tutunabileceği bir şey verir.

”Takip davranışı değiştirir”den “takip dikkati değiştirir”e geçiş

Birkaç ay dürüstçe kayıt tutarsanız, deneyim kayar. Başlangıçta verinin bir çözüm göstermesini bekleyebilirsiniz. Sonra bunu beklemeyi bırakır, veriyi farklı kullanmaya başlarsınız. Çarşamba örüntüsünü, öğle sonrası düşüşü, ruh hali puanlarınızın bazı haftalarda kümelenme biçimini fark edersiniz. Veri doğrudan ne yaptığınızı değiştirmez. Neyi izlediğinizi değiştirir.

Bu yeterli. Üretkenlik endüstrisinin sattığı dönüşüm yayı değil, ama gerçek ve kalıcı bir fayda, ve dramatik vaadin dayanmadığı aylara ve yıllara dayanır.

Bir yıl veya daha uzun süredir kayıt tutanlar bu kaymayı sıkça sorulmadan anlatır. İlk altı hafta yenilik ve erken sürprizlerden beslenir. Sonraki birkaç ay beklentileri aşağı çekmeye yarar. Altıncı aydan itibaren pratik daha sessiz bir şeye yerleşir: dikkat, yavaş kendini tanıma, daha az sürpriz.

Hawthorne etkisi, dürüstçe

İnsanlar gözlendiklerini bildiklerinde, kendilerince bile olsa, farklı davranır. Bu Hawthorne etkisidir ve kişisel takipte belirgin bir şekilde ortaya çıkar.

Ruh hali kaydı ilk iki veya üç hafta ruh halini yalnızca ona dikkat verdiğiniz için iyileştirir. Kafein kaydı genellikle benzer bir pencerede tüketimi azaltır. Egzersiz kaydı onu biraz yukarı iter. Bunların hiçbiri takipçinin derin anlamda işlediğinin kanıtı değildir. Taze dikkatin birkaç haftalık davranışı değiştirdiğinin, sonra değişimin solduğunun ve alttaki sinyalin kaldığının kanıtıdır.

Erken bir iyileşmenin dürüst okuması şudur: “Bu kısmen dikkat verme eylemi, veri bir veya iki ay içinde yerine oturacak.” Bu oturma evresini atlatan örüntüler, ilk on beş günde beliren örüntülerden niteliksel olarak farklıdır.

Gerçekten ne bekleyebilirsiniz

Dönüşüm değil. Mütevazı, yavaş bir kendini tanıma. Somut bulgulardan doğan birkaç küçük davranış kayması. Kendi haftanıza dair daha berrak bir his. Tam doğru olmayan bir veya iki hikâyenin sonu. Onları geçersiz kılabileceğinizi taklit etmeden kendi örüntülerinizin etrafında planlama yapabilme.

Bu anlaşma imzalanmaya değer. Bu anlaşmaya gelen yıllarca kalır. “Loggr uykumu düzeltti” bekleyen, altıncı haftada hayal kırıklığıyla, çoğu zaman hak edilmemiş bir öz suçlama katmanıyla gider, çünkü vaat baştan abartılıydı.

Bir aylık takipten sonra davranışınızda dramatik bir şey değişmediyse, normal deneyim budur. Neyi fark etmeye başladığınıza bakın. O liste genellikle beklediğinizden uzundur.

SSS

Hiçbir şeyi değiştirmeyeceksem yine de takip etmeli miyim?

Evet. Farkındalık tek başına geçerli bir sonuçtur. Yıllardır kayıt tutanlar sıkça “kendi haftamı tanımak” hissini anlatır ve gerçek davranış değişiklikleri mütevazı olsa bile bunu bırakmaz. Takibin değerli olması için eyleme dönüşmesi gerekmez.

Verim hiçbir örüntü göstermiyorsa?

Bu da bir bulgudur. Örüntünün yokluğu bilgidir, özellikle bir tanesinin belirmesine yetecek kadar uzun süre kaydettiyseniz. Bu, nedenin takip ettiklerinizin dışında olduğu, hayatınızın bu döneminde gürültünün sinyalden büyük olduğu veya sorunun verinizde temiz bir yanıtı olmadığı anlamına gelebilir.

Kendimi motive etmek için verimi paylaşmalı mıyım?

Yalnızca size uyuyorsa. Bazı insanlar gerçekten hesap vermek tarafından motive olur. Bazıları paylaşımın sessiz bir kişisel pratiği bir gösteriye dönüştürdüğünü ve verinin bozulduğunu görür. Evrensel bir yanıt yok, yalnızca kendi deneyiniz var.

Otomatik takip yapan uygulamalar daha etkili mi?

Hayır. Kayıt eylemi değerin parçasıdır. Otomatik takipçiler veri üretir ama çoğu zaman davranış değişimi olan dur-ve-fark-et anını üretmez. Yalnızca tanım istiyorsanız otomatik takip verimlidir. Pratiğin davranışı itmesini istiyorsanız manuel kayıt daha iyi araçtır.

İlk davranış değişikliği için ne kadar beklemeliyim?

Kayıt-eylemi anları için genelde ilk hafta içinde. Örüntü güdümlü değişiklikler için genellikle bir ila iki ay, bazen daha uzun. “Bu eylemlerimi değil, dikkatimi değiştiriyor” diye daha derin bir kayma için üç ile altı ay arası.

Önemli çıkarımlar

• “Ölçülen yönetilir” yarı doğrudur. Ölçüm farkındalık yaratır; farkındalık bazen davranışı değiştirir, bazen değiştirmez.
• Takip davranışı gerçekten kayıt eylemi bir seçim anına indiğinde, veri yeni bir şey gösterdiğinde, bir hikâyeyle çeliştiğinde ya da bir kaldıraç noktası açığa çıktığında değiştirir.
• Takip davranışı, neden veri kümesinin dışındaysa, cevabı zaten biliyorsanız ya da gereken değişim veri değil kararlılıksa değiştirmez.
• Takip seriler sinyali bozduğunda, aşırı kayıt hayatı ölçüme çevirdiğinde, korelasyonlar neden olarak okunduğunda ya da metrik fazla genişse geri teper.
• Aylar içinde deneyim “takip davranışı değiştirir”den “takip dikkati değiştirir”e kayar. Bu yeterlidir ve kalıcı fayda budur.
• Hawthorne etkisi her yeni pratiğin ilk iki ya da üç haftasını yukarı çeker. Oturma evresini atlatan örüntüler ciddiye alınmaya değer olanlardır.
• Gerçekçi beklenti: mütevazı, yavaş kendini tanıma, birkaç somut davranış kayması, kendi haftanıza dair daha berrak bir his. Dönüşüm değil.

Bir aydır takip ediyorsanız ve hiçbir şey farklı gelmiyorsa

Bu normal. Kayıtlarınızı açın ve neyi değiştirdiğinize değil, neyi fark etmeye başladığınıza bakın. Liste genellikle beklediğinizden uzundur ve zamanla biriken kısım odur. Sıfırdan başlamak isterseniz Loggr’ı açın, ya da elinizdeki pratiğe devam edin. Altı alan tipi, iOS, Android ve web’de, her cihazda aynı veri. Davranış değişiklikleri yavaş gelir. Dikkatin kayması daha erken gelir, ve kalan kısım odur.